Henryk Rynkowski - Wirtualny tomik poezji
"Wciąż wędruję niestrudzenie po rozległej Mgieł Krainie. Czy ogarnę ją spojrzeniem, nim wędrówki czas przeminie?"
STRONA GŁÓWNA INFORMACJE OD AUTORA PRZYDATNE LINKI NAPISZ DO MNIE
Henryk Rynkowski
Zapraszam na mój kanał na YouTube Zapraszam na moj± stronę na Facebooku Zapraszam na mój profil na Naszej Klasie  Zapraszam na mój profil MySpace Zapraszam na mój kanał Dailymotion Napisz do mnie
STRONA GŁÓWNA
INFORMACJE OD AUTORA
PRZYDATNE LINKI
NAPISZ DO MNIE

Zagłosuj na moją stronę:
Toplista Poezji

stat4u
Henryk Rynkowski - Zapomniana przystań - Do przystani zwanej ludzką samotnością Żaden okręt nie zawija już od lat W zapomnieniu stawia czoła przeciwnościom Nad zatoką, w której hula tylko wiatr  A to morze, co ze smutku łez powstało Na dnie swoim wraki łodzi śmiałków grzebie Wiele istnień, wiele skarbów już zabrało Znacznie więcej niż świecących gwiazd na niebie  Jak okrutny czasem bywa los człowieka Kiedy starość i samotność doń przychodzi Na nabrzeżu wieczorami ciągle czeka Wypatrując gdzieś w oddali swojej łodzi
Zapomniana przystań

Do przystani zwanej ludzką samotnością
Żaden okręt nie zawija już od lat
W zapomnieniu stawia czoła przeciwnościom
Nad zatoką, w której hula tylko wiatr

A to morze, co ze smutku łez powstało
Na dnie swoim wraki łodzi śmiałków grzebie
Wiele istnień, wiele skarbów już zabrało
Znacznie więcej niż świecących gwiazd na niebie

Jak okrutny czasem bywa los człowieka
Kiedy starość i samotność doń przychodzi
Na nabrzeżu wieczorami ciągle czeka
Wypatrując gdzieś w oddali swojej łodzi

© Henryk Rynkowski - www.wiersze.info

Powrt do spisu treci

© Henryk Rynkowski - www.wiersze.info
Kopiowanie jakichkolwiek materiałów znajdujących się na stronie bez zezwolenia autora zabronione